Minnesota VVI van Bon Iver doet me denken aan door het smalste stuk van de Oudegracht en dan richting de Mariaplaats lopen. Cadeautjes kopen. Alsof alles is zoals het hoort. Aan sneeuw, en tussen opgelucht en wanhopig in wegrennen.

Just like the stars upon your ceiling that put you to sleep after

Sinds de gordijnen hangen is het heel donker in mijn kamer. Gisteren kocht ik glow-in-the-dark sterren. Vanochtend moest ik me haasten om op tijd te zijn, maar toen ik terug kwam op mijn kamer lag er op de plek waar ik het dekbed opengeslagen had op het laken één van de grotere sterren.

Rijstebrijberg

Laatst vond ik een blog met nu al meer dan 1700 pagina's en iedere dag post de eigenaresse nieuwe dingen, veel te lezen (:
"The human body essentially recreates itself every six months. Nearly every cell of hair and skin and bone dies and another is directed to its former place. You are not who you were last November."
Donald Miller


a;ksdfj;djf waarom duurt het zo lang tot een A4'tje gelijkheidsbeginsel beschouwen vol is a;skdjfa
Ik wil fietsen, maar mijn fiets staat nog op school en ik vertrouw het toch niet.

"Het is prettig om te rennen. Je neemt reuzestappen, je kunt met je uitgestrekte armen een vlieger zijn."

For 29 years before I saw you

Vanavond zag ik een heel gelukkig stelletje op het perron van Amsterdam Centraal. Zo gelukkig dat ik niet echt naar ze durfde kijken en maar naast een vrouw die ik me niet meer voor de geest kan halen ging staan. Laatst liet een jongen die ik erg bewonder Burma Shave van Tom Waits horen. Hij zit in mijn Poëzieklas en net als veel anderen daar is hij heel erg getalenteerd, maar deze jongen ziet er altijd uit alsof hij intern verschrikkelijk lijdt. Dat maakt hem fascinerend, en daarom zal hij in werkelijkheid ook vast niet zo heel erg lijden behalve onder zichzelf, maar toen ik laatst bij mezelf merkte dat ik me beter voelde toen hij samenzweerderig naar me lachte omdat het over een concert ging waar hij was en waar ik ook toevallig was bedacht ik me dat dat behoorlijk stom was. Ik hoop dat ik niet altijd leeg blijf. Ik wil gewoon graag mooie dingen maken met anderen. Ik wil dat mijn oren niet kapot gaan, zodat ik kan dansen met mensen met wie ik niet zoveel hoef te bespreken. Ik wil alleen maar hand in hand lopen met iemand wiens handen de mijne net zo graag willen vasthouden als die van mij die van hem.
"I like drinking coffee alone and reading alone. I like riding the bus alone and walking home alone. I do realise that even though I like being alone, I don't fancy being lonely. The sky is beautiful, but the people are sad. I just need someone who won't run away."
Ik ben goed in puzzelen.
Gisteren liep ik voor het eerst als Corduroyaan naar SSR. Nu weet ik hoe zooien werkt (of heel hard duwen, of dekking zoeken) en dat haar niet zacht maar hard wordt van bier. Het was heel leuk.
Mensen die op het laatste moment nog haastig opstaan om de trein uit te stappen fascineren me. Alsof ze nog net op tijd bedenken dat ze hier moeten zijn, of misschien twijfelden over of ze hier of ergens anders zouden uitstappen, om nog bij iemand langs te gaan. Ik ben blij dat het zo koud is. Vroeg donker. In de zomer moet ik voor mijn gevoel altijd ergens anders zijn. In de winter niet.

You square me up


Waarom word ik heden ten dage door Duitsers en Amerikanen gelezen?
Vandaag was een andersomeetdag. Avondeten als ontbijt enzovoort. Nu eet ik een beschuit met hagelslag.

November is mooi als woord en maand

Het was heel vreemd om Warpaint live te zien. Het was vreemd om je voor te stellen wat zij gedacht moeten hebben toen ze Enschede zagen, en de zaal, en de mensen. Ze waren alle vier zo mooi, en veel minder groot dan in het onecht, en zo goed, en hoera 24 februari!J


Luisteren als je 's nachts naar huis fietst.

Vierkant


's Nachts werkt de NS aan het spoor. Tussen Den Haag HS en Rotterdam moest ik met een bus. Het was een tourbus met blauwe lichtjes, ik luisterde naar Beloved en de wereld werd spannend. Als je heel erg op iets hoopt maakt dat kwetsbaar. In Delft stapten dronken meisjes in dierenpakken in.

Gisteren speelde Keaton Henson in de Geertekerk

Lisanne en ik gingen er naar toe. Behalve hipsters en alternatieve types was er ook een moeder met haar dochter. Dat vond ik fantastisch. Toen we aankwamen stond er al een lange rij voor de kerk, maar eenmaal binnen zei een dame tegen ons dat we best op de twee rijen 'gereserveerd' voor het podium mochten gaan zitten. (...) Ik voelde blikken van minachting en haat in mijn rug en wist niet waar ik moest kijken want ik ben niet eens fan, maar goed, we zaten vooraan, en Lisanne was daar toch een beetje een beroemdheid. Lisanne heeft een Tumblraccount, en die avond bleken er veel gekwelde jongens en droevige meisjes die óók een Tumblraccount (nieuwe hipsterkwalificatie) hadden, daar aanwezig. Keaton Henson had vroeger ook een Tumblraccount denk ik. Hij laat zich omschrijven als 'guitig'. Het was doodstil, heel mooi, en er was een cello.

Merel zegt mágnetron

Het woord 'romantisch' heeft een verkeerde connotatie gekregen. Het is een goed woord om het gevoel dat je hebt als je in je eentje door een regenachtig herfstbos loopt, of in het donker een kaars aansteekt, of chocolademelk maakt in een steelpannetje te beschrijven.

Rozijnenbrood

Hij heeft al espresso besteld voor zichzelf, zit wat voor zich uit en is de enige die ik ken, van gezicht dan. En minzaam, want dat is precies dat wat hem past, dus als hij minzaam glimlacht en kijkt en knikt en luistert, en pas als we lopen zwijg ik en mompelt hij en gebaart hij met zijn handen.
Thuis laten we het licht uit en de gordijnen open en met onze jassen nog aan luisteren we naar 'Jij Wint' van Spinvis.



Het moment vlak nadat iets kapot valt ervaar ik als heel vreemd. Dat moment voor de acceptatie dat iets dat twee seconden eerder nog gaaf was nu onherstelbaar beschadigd is. Mijn waarnemingsvermogen was lang gekleurd door het idee dat ik overal controle over had. Het duurt dus even tot ik accepteer dat iets onherstelbaar is, al dan niet door mijn toedoen.

Ik wil iets met sterrenkunde. Maakt niet uit wat.

Vanochtend zag ik iets op National Geographic over hoe we allemaal uit stukjes ontplofte ster bestaan. Dat wat ik zag was zo sentimenteel en naar dat ik het niet verder wilde kijken maar ik heb een goede reden om me met ons zonnestelsel te willen bezighouden, dus ik denk dat ik me maar eens ga verdiepen in digitale flessenpost voor aliens.

Accordeonmuziek geeft me altijd een Améliegevoel. Ik liep over de bloemenmarkt op het Janskerkhof en kocht een rozijnenzuurdesembroodje bij bakker Wammes. Vandaag is een grijze dag.