Dit beroep hebben


Er moet me iets van het hart.

Smoothies met spinazie als (hoofd)bestanddeel vind ik echt onvoorstelbaar teleurstellend en ongelofelijk vies.

Het maakt me niet uit wat welk hip bloggend bloedmooi meisje zegt: het is niet de bedoeling dat er groente in een fruitsapje zit, en al helemaal niet als je met meer fruit dan nodig probeert te verhullen dat er groente in je fruitsapje zit. Dikke vette onzin. Wortel, paprika, tomaat - vooruit. Maar eigenlijk nog steeds niet. Maar vooral:

Ik wilde maar dat ik het wel lekker vond want dan was ik ook onwijs koel en veganistisch en verantwoord. En zo. 

En wat is de deal met dat gepimpte water van de Albert Heijn? Is het zo moeilijk om zelf een schijfje citroen, gember of een tak munt bij je water te doen? En nog een vraag; waarom kost een bakje munt bij de appie een euro en wordt daar met zo'n mooie rode sticker ontzettend 'kijk nou hoe goedkoop' mee gedaan, terwijl ik op de Kanaalstraat voor een euro drie drie keer zo grote bossen munt koop? Zucht zoveel zinloze frustratie, ik zou bijna aan de bikram yoga gaan om mezelf te kalmeren.

Blogger en Tumblr werken niet samen, maar iedere keer als ik http://prozeersels.tumblr.com/ open en er een nieuw verhaal is, voelt dat als een adventskalender, dus wilde ik dit delen.

Implicaties

"Dus, je hebt haar drie keer ontmoet. Dat was alles?" Ik knikte en keek over mijn schouder naar de mensen die binnenkwamen. "Hoe weet je dan dat je echt iets voor haar voelde, en niet gewoon voor wie ze in je hoofd was?" Ik haalde mijn schouders op en haalde even mijn hand door mijn haar. Vera stelde een vraag die ik mijzelf al vaker had gesteld. Het stak, ze legde de vinger op de pijnlijke plek. "Dat weet ik niet," zei ik, "maar het voelde echt genoeg. Jij hebt haar ook ontmoet. Je weet hoe magisch ze kan zijn. Elke keer als ik haar had gezien was ik ontregeld." Het laatste woord gleed traag uit mijn mond, ik brak het op in lettergrepen en proefde de implicaties van wat ze zei. Ze keek me fronsend aan.
"Wat?" vroeg ik. "Nou ja, het klinkt als een obsessie," zei ze. Achter haar rug botste een meisje in een gele jas tegen de kapstok op. Met vuurrode wangen raapte ze twee winterjassen van de grond op. Glimlachend keek ik haar aan. "Hey, contact!" Vera knipte haar vingers voor mijn neus. Geërgerd keek ik haar aan. "Natuurlijk was het een soort obsessie," zei ik, "ik vond het zelf ook niet normaal dat ik nauwelijks wist wat onder of boven was bij iemand die ik nauwelijks kende. En rationeel gezien wilde ik me ook niet zo voelen, had ik niet het idee dat het zou werken. Emotioneel was het gewoon anders. Ik werd gelukkig van wat ik van haar wist, en van alle nieuwe dingen die ik aan haar karakter ontdekte. Ik genoot ervan om haar gelukkig te zien, om haar te zien groeien. En ik dacht dat ik dat ook op afstand kon." Vera bleef even stil. "Ik vind obsessieve mannen een beetje eng. Ik denk dat dat voor haar ook geldt," zei ze. Ze ontweek mijn blik niet terwijl ze het zei.

Vandaag ga ik engelenvleugels kopen



En niks doen, en morgen ook niet, en maandag ga ik niet naar school, en dinsdag niet borrelen, want Met Stalen Vuist, flikker toch op, Corduroy - bek dicht, UITGESTEMD. Het enige dat ik wil is hardlopen en springen en vliegen en denken aan eventueel ooit, als het universum me gunstig gezind is, over een hele tijd tegenover hem zitten terwijl we koffie drinken en zo praten en dat hij zijn ogen dan zo samen knijpt als hij moet lachen.
Als überhaupt nog ooit een keer iemand informeert naar of ik moeilijk ben, gooi ik mezelf ook van een brug af. Waarom denken mannen in dat soort termen.
Sterf allemaal.

Vooral Bas van IJzendoorn. Bas, als je dit ooit op een niet okee'e wijze leest: ik vind je een lul, en als je nog een keer denkt dat het een goed idee is om over een meisje te vragen of ze datebaar en moeilijk is, mag je jezelf van een brug gooien. Gisterenavond was niet het moment om zoiets te doen en dat je vervolgens een minderjarige sjaars die toch al niet goed lag regelt terwijl jij fucking lid-af bent en niemand er blij van werd dat je er was en zij daar dus ook geen voordeel uithaalt en nog vreemdgaat ook - nu ik dit zo type overweeg ik om hem een Facebookbericht te sturen.

Mijn telefoon is namelijk ook foetsie, dus als ik niet reageer op wat dan ook, dan is dat daarom.

Hendrik Marsman - De grijsaard en de jongeling

  • Groots en meeslepend wil ik leven!
  • hoort ge dat, vader, moeder, wereld, knekelhuis!
  •  
  • ‘ga dan niet ver van huis,
  • en weer vooral ook het gespuis van vrouwen
  • buiten uw hart, weer het al uit uw kamer;
  • laat alles wat tot u komt
  • onder grote en oorlogszuchtige namen
  • buiten uw raam in den regen staan:
  • het is slecht te vertrouwen en niets gedaan.
  •  
  • alleen het geruis
  • van uw bloed en van uw hart het gehamer
  • vervulle uw lichaam, verstaat ge, uw leven, uw kluis.
  • zwicht nooit voor lippen:
  • samenzijn is een leugen en alle kussen verraad;
  • alleen een hart dat tegen eigen ribben slaat
  • is een zuiver hart op een zuivere maat.
  •  
  • zie naar mijzelf.
  • Ik heb in mijn jeugd
  • mijn leven verslingerd aan duizend dingen
  • van felle en vurige namen, oproeren, liefdes
  • en wat is het alles tezamen nu nog geweest?
  • over hoeveel zal ik mij niet blijven schamen
  • en hoeveel is er dat misschien nooit geneest?’
  •  
  • de jongen kijkt door de geopende ramen
  • waarlangs de wereld slaat; zonder zich te beraden
  • stapt hij de deur uit, helder en zonder vrees.

Party girls don't get hurt


Self-fulfilling prophecy.

Volg het spoor dat er ligt, zoek niet wat er nooit meer is



Wacht dan tot het lichter wordt, je hebt de tijd, reis ver, drink wijn, lach hard, duik diep - kom terug.
He will do very well, I can tell, I can tell, keep me safe in his spell.

Ik heb zo wa wa wa waanzinnig gedroomd

Wel veel te kort, maar wihihi.

"Iedereen zei, hou je van mij? Daarna werd ik gekust en gekroond!"

Toen ik dat achter de eerste zin aan dacht, realiseerde ik me ineens dat het best raar is dat Kinderen voor Kinderen al beschrijft dat menselijk streven vaak beheerst wordt door geliefd en bewonderd willen worden.

Ik word altijd wakker met een wijsje in mijn hoofd



Vandaag was dat dit.
Vanochtend was schatgraven. Eddie, een alleskunner van de HKU, had een hele erfenis aan boeken op een tafel in de aula uitgestald die we mochten meenemen. Nu kan ik eindelijk I Never Promised You a Rose Garden lezen :)
Wajo. Misschien gaan Maria en ik samen iets moois maken. Waarschijnlijk word ik daar zeer gelukkig van. En dat om één uur 's nachts. Tekentekstwolken jippie!

Oei

"And I’ll fish for compliments, and I’ll drink until I’m happy.
And I’ll wonder what you’re doing, but I won’t call.”

Vandaag kreeg ik een vlaaibakvorm!


Als dit een nipster is

Florine: Ik wil dat het wat betekent dat ik hier ben. Dat dat ik hier gisteren was en de mensen met wie ik praatte, dat dat iets is, dat ik – ik wil gewoon niet dat het allemaal niks uitmaakt, dat ik maar wat aan kan kloten en dat allemaal okee is. Ik wil dat er een reden is, en een doel, en dat ik dat allemaal kapot kan maken, en dat het erg is dat ik dat kapot maak. Dat dat iets geeft.

Reinout: Okee.

Florine: Wat, okee.

Reinout: Ik denk niet dat het iets geeft. Niks geeft. Nu geeft.

Florine: Maar ik kan doen alsof. Doen alsof met slush van de helft wodka.

Reinout: Of een pilletje en een perenijsje.
We're all waiting on a dream that's hard to own, sooner or later, trying to feel the high without the low, you know? You can feel the fire in the night, lying here; it's like we're walking on a wire, through the fear, take my hand, we'll get there.

I can feel the fire in the night



Er zijn nog steeds geen goede YouTubeversies van dit nummer, maar het maakt alles weer magisch en zinvol. Ik raak er steeds meer van overtuigd dat dat is wat ons anders maakt dan anderen: we willen de magie en de moraal en de nadruk op het mooie terug. Ik denk dat dat kan. Ik denk dat het goedkomt.

Deceptie

Gisteren dacht ik dat ik twee nieuwe moedervlekken had, op de zijkant van mijn onderarm, ze zagen er vet koel uit in de spiegel - en toen bleek het iets van het koken te zijn.
Ik lees Primo Levi - Is dit een mens.

Is dit een grap, vraag ik me af, dat ik in het eerste jaar van de HKU stellig heb aangegeven me ver van alles wat met de Tweede Wereldoorlog te maken had te willen houden, en dat ik er nu tot mijn nek toe in zit?

Jippie, weekend


Gisteren was ook croissantjesdag. Er is iets heel romantisch aan met een zak croissantjes door een zonnige winterdag fietsen - ook als ze voor je bestuursgenootjes zijn, om een vergadering wat op te Fransen. Vandaag ga ik de lippenstift van mijn moeder op doen, ook al blijf ik de hele dag thuis om huiswerk te maken. Misschien dat de schapen in Delfsland het kunnen waarderen dat ik me speciaal voor hen heb opgedoft.

Het is écht net de middelbare school



Doe niet zo stom

Normaalgesproken geloof ik in de keuze om je hart breekbaar te maken. Nu kan ik er niks tegen doen om te voorkomen dat het gebeurt, alleen maar hopen dat het niet gebeurt. Het was een soort blikseminslag en het onweerde ook nog die avond. In eerste instantie had ik het niet eens door. Ik zat met mijn hoofd in een ingewikkelde situatie met iemand die nog ingewikkelde dingen had en los daarvan ook niet verliefd op me was, maar ineens was hij daar, en pas toen we buiten stonden dacht ik: o jee. Er waren andere dingen aan de orde. Toch wist ik het heel zeker, alsof ik het niet bedacht of gekozen had maar het gewoon zo was, en dat maakt me bang, want omdat het menes lijkt en ik vlak voor ik wakker word over hem droom en hij al een luchtkasteel in mijn hoofd heeft, met een postcode, ben ik ineens heel kwetsbaar. a;ksjdf;asjd;fj;asdf;f;jadsf.

Oeps

Nee, natuurlijk vind ik dat niet erg.

Giechel.

Zucht.

It's not going to stop - so you wise up

"Ik denk gewoon dat er een extraverte kant in me zit die ik nooit heb ontdekt."

"Het voelde zo – zo zilvergrijs en overal in de ruimte en overal de ruimte in. Alsof ik een ruimtepak aan had, en een helm met vlinders erin om mijn hoofd, met fladderende vleugels die zachtjes tegen mijn wangen tikten, en als iemand me schampte in het voorbij lopen, voelde ik dat overal, als een soort pinballetjes door mijn hele lijf, van mijn tenen naar mijn haarwortels, en het voelde alsof ze dan door mijn haar de lucht in schoten."
Gisteren hadden we bij Filosofie een heftige discussie over Hannah Arendt en dan met name over het Kwaad. Hoe werkt dat, dat Kwaad in ons allemaal wat van de één een kampbeul maakt, van sommigen een nietsdoener, en bij anderen verzet oproept? En is die verzetsreactie iets dat je kunt aanleren? Is de kampbeul minder 'menselijk' dan de verzetsstrijder? En vooral de angst wat ik zelf zou doen als iemand met meer macht dan ik me zou opdragen om een ander pijn te doen. Bij een ander vak schrijf ik een stuk over een neonazistische hipster en een gedrogeerd meisje dat haar leven gebaseerd op al het goede kapot wil maken. Aan het eind van de dag was ik gesloopt, en wilde ik dat ik kon huilen.

Vandaag is de wereld weer zonnig en heb ik een streepjest-shirt aan. Het komt allemaal wel goed, zolang ik de wereld maar buiten de deur hou. Als alles met mij er in maar van grote hoogte door winterwolken valt, en de G-kracht mijn maag ondersteboven gooit, en dat we dan niet te pletter storten.

En ik heb zo'n zin in Warpaint. Het is nu pas in maart, dus Lennart en ik hebben nog veel meer tijd om kaartjes te kopen en deze keer gaan we dat niet vergeten, maar misschien wil een deel van de nieuwe lichting wel mee want Red Hot Chili Pepper fans vinden Warpaint vaak ook wel fijn en met zoveel mogelijk mensen intens gelukkig zijn is alleen maar beter.

Dit is vandaag

O oelewapper waarom doe je dat nou :(
Ik was dat net succesvol vergeten.
Het liefst wil ik nu gewoon even weg van alles en van hier. Was het maar vast donderdagavond. Was het maar vast 4 december. Was het maar vast kerstvakantie. Was ik maar niet zo'n tuthola die denkt dat het een goed idee is om tijd weg te wensen.

Haha okee tot zover mijn printplannen

DEERNE

1) Beroep 2) Jonge dochter 3) Jongedochter 4) Jong meisje 5) Juffrouw 6) Loszinnige stoeipoes 7) Meisje van lichte zeden 8) Meisje 9) Meisje van lichte zeden (crypt.) 10) Ongehuwde 11) Onfatsoenlijk vrouwspersoon 12) Ontuchtige vrouw 13) Persoonsbenaming 14) Struimeid 15) Vrouwspersoon 

In Leiden zijn er veel bomen met lichtjes, daardoor lijkt het soms al bijna oud en nieuw.

Wat een aksdjf;asjkd;rja;ksjdf;nummer.

I take a sip of the bottle, it's my remedy, and I know what it is, it's a problem I've been dealing with daily.

I cannot let you know, I am driving myself crazy.
Ik moet schrijven maar het lukt niet.
"Postscriptum. Verwittigt u de roodharige deerne die binnen uw groepering een hoge positie bekleedt, dat zij alvast haar meest zoetgevooisde Vlaams van de zolder haalt. Dank."

Dit ga ik voortaan lezen als mijn universum weer eens heen en weer waait. Misschien moet ik het printen en ophangen. En naar Gent of Antwerpen verhuizen en daar iemand vinden die tegen me zegt dat hij me zo graag ziet. Misschien ook niet. Maar ik ben een roodharige deerne - wat dat ook moge betekenen. 

9,2 9,2 9,2

Wajo.
Weet je, als ik me ooit weer in een wederzijds verliefde situatie bevindt kan het me allemaal echt geen moer schelen wat de rest van de wereld wil en vraagt. Dan gaan we gewoon een dag in bed liggen praten en lezen en elkaar bekijken en zoenen omdat dat genoeg is. Dan is er gewoon geen wereld buiten het bed.  Vannacht droomde ik er over en ik verheug me er nu al op, vooral vandaag, omdat ik hier weer zit te mokken over te weinig huiswerk af krijgen terwijl ik langevingers eet. Langevingers heten boudoir in het Frans, en boudoir is dan weer 'pruilkamer', dus ik denk dat dit het enige eten moet zijn dat ik de rest van mijn leven eet. Maar okee.
Ik was je kwijt, maar op internet is iedereen terug te vinden. Dus ik heb je weer gevonden en hoewel ik je soms een nog ergere aansteller vind dan mezelf, ben ik toch vrolijk alsof ik iemand ben gaan ophalen op het station.

Dit is van Voltaire en ik vond het op een tumblr en ik vind het ook wel mooi dus blablabla.

Op een dag leer je het subtiele verschil kennen,
tussen een hand vasthouden en een ziel ketenen.
Dan leer je dat liefde niet betekent : leunen
en dat gezelschap niet betekent : veiligheid.
Je ontdekt dat een kus geen contract is,
en een cadeau geen belofte.
Je begint je nederlagen te accepteren met je hoofd omhoog, en je ogen open.
Je leert te vertrouwen op vandaag om mee te werken
omdat morgen te onzeker is voor plannen.
En na een poos leer je dat zelfs zonneschijn je verbrandt
als je er te veel van krijgt.
Dan wordt het tijd om je eigen tuin te beplanten
en zorg te dragen voor je eigen ziel
en wacht je niet langer op wonderen van buitenaf.
En dan weet je dat je écht kunt volhouden
en dat je écht sterk bent
en dat je echte waarde hebt
en je leert, en je leert …
Bij ieder afscheid leer je.

Dit 'gedicht' heet ook Tipp-ex

Je intrek nemen in een tochtig pand, dat is vast goed
beschermend van je. Ergens haalt men
muren neer, maar willen wij een scheiding
wandje, maakt de makelaar bezwaar:
zodra er een kunstwerk verrijst
is zoiets een ton meer waard.


Ik heb vaker contact-contracten ongedaan gemaakt.

Mijn Corduroymoeder zegt "Zie jij die logica? Ik niet."

Wat hebben een tweedehands trui, nieuw ondergoed en een magnetron met elkaar te maken?

Tipp-ex.
Een vraagteken doet me denken aan een luchtballon. ?
O jee. Dit was niet handig.

Will-O-Wisps

"Daar ben jij toch veel te lief voor."

Moet jij eens op letten.



Alsjeblieft

If you could save me from the ranks of the freaks who suspect they could never love anyone, except the freaks who suspect they could never love anyone, except the freaks who could never love anyone.
Vandaag is een mislukt kinderfeestje: cornrows vlechten en snoep eten terwijl ik in bed magnolia kijk. Ik heb nergens zin in. Sinds ik We Need To Talk About Kevin gezien heb, link ik roerei aan dit soort dagen. Hoe kan het dat ik telkens minder huiswerk afkrijg dan ik wil?

*zucht*

Kus me dan en bijt mijn tong af

Poison Ivy



 Yo soy la princesa, comprende mis white lines
Vanavond werd ik voor het eerst aangehouden door een agent. Ik fietste aan de verkeerde kant van de weg - ik weet niet waarom - en mijn voorlicht is kapot. Ik moest bijna huilen terwijl het best een vriendelijke man was die me ook nog matste. Volgens mij moet ik meer slapen.

Als ik mijn hoofd op de ramen rustte -

"En omdat niemand me verliet was ik nooit echt alleen te vinden, ik had een huis vol vreemden en een hoofd vol vrienden – een brievenbus vol brieven, op iedereen verliefd en ik ga naar bed, of doe alsof, net net alsof ik slaap. Alsof, net alsof ik wakker ben."
Mijn eerste redelijk intense middelbare school verliefdheid heeft iets van me geliked op Facebook. Ik zou hier niet zo blij van moeten worden want het is fucking Facebook - maar ik heb die jongen voor het laatst gesproken op een schoolfeest in de derde klas. Ik vind dat het mag. Vooral omdat het een walgelijke foto is, maar wel van een koel project waar ik echt heel trots op ben. Hnnnng.

Ik doe alsof, net alsof ik wakker ben

Continu op reis, omdat je me niet wakker hebt geschud, omdat ik iedereen de schuld geef, omdat ik iedereen gelijk geef, omdat ik praat en praat en praat, en luister, ik stik, ik stik in dit verhaal.
Ik weet het. Ik weet het, ik weet het! Nu maar hopen dat het universum meewerkt, dat het gaat sneeuwen, en dat ik tegen die tijd een beetje lef heb.

Bij 'Psyche' van Theo van der Nahmer

Wie niet ziet hoe prachtig ik ben, wentelt zich in schaamte.
Zie mijn zusters, zij hullen zich in wetenschap en macht, ik mag
de naakte waarheid aantrekken, mijn vleugeltjes laten zich niet beknellen.                    

Niemand kent de moedervlek en de donshaartjes in mijn dij
de kuiltjes in mijn onderrug, niemand legt er wijs- en middelvinger in,
duwt zacht, niemand houdt mijn appelborstjes vast.

Maar overdag heb ik een minnaar, 
die mij de mooiste vindt. Zijn melodieën volgen 
en wervelen me, ik omhals hem als hij zingt. 
Ik zet hem aan mijn lippen, ik drink gulzig 
om me niet te verslikken - ik wil terug

Mijn vleugels zijn te zwak om me af te zetten en
uit te zweven. Mijn wolkenpaard stribbelt tegen, steigert
en even ben ik bezit, bezeten 

van een vreemdeling, een nacht zonder sterren.
Hij blaast en bewolkt de hemel, wasemt,
en gaat in zonlicht op, als ochtendnevel.


Met mijn ouders keek ik naar de herdenking van de val van de Berlijnse muur. Het is zoiets bizars. Ik wil ook zo graag weer terug in Berlijn zijn, in de bagelsboekenzaak in mijn bloemetjessoepjurk, ansichtkaarten schrijvend. In die zaak draaiden ze ook Bowie. En die expositie was zo geweldig. Ik geloof dat ik nog nooit zoiets zo erg gemist heb als Berlijn afgelopen zomer.
Ik kan niet wachten aanstaande hoogstwaarschijnlijk woensdag en vrijdag en zaterdag.
Volgende week zaterdag is er een huisfeestje waar ik als Merida heen wil. Dat wordt met rasta-vlechtjes in slapen. Natuurlijk heb ik een donkergroene jurk nodig, dus heb ik na twee jaar de verf op mijn bureau te hebben laten staan eindelijk de knoop doorgehakt. Een roze jurkje dat ik nooit droeg draait nu donkergroene rondjes in de wasmachine. Ik ben zo benieuwd of het lukt. Ondertussen wacht ik rustig af of mijn vingertoppen verschroeien, ik was te lui om handschoenen aan te trekken.



"Goodness, I had learned that a woman is not just a roll and a frolic but a big creature weighing a hundred-and-so-many pounds who is going to be around afterwards."
Soms voel ik mijn voeten niet en moet ik naar ze kijken om te weten welke schoenen ik aan heb.

Jules Deelder snapt alles. En is een Robijn Reclame.

Jazz is. Jazz leeft. Gebeurt. Beweegt. Jazz neemt. Jazz geeft. Jazz weet. Jazz spreekt. Jazz doet. Jazz laat. Jazz komt. Jazz gaat. Uniek. Muziek. Van vlees en bloed. Jazz waagt. Jazz wint. Breekt baan. Jazz bonkt. Jazz staat. Jazz valt. Is overal. Ontroert. Verwarmt. Grijpt bij de keel. Jazz knettert. Knalt. Ontketent. Heerst. Jazz heelt. Jazz zuivert. Lichaam. Geest. Jazz swingt. Jazz vecht. Is waar. Is echt. Geen loze kreet. Geen leeg gebaar. Jazz werkt. Versterkt. Ontwapent. Toont. Jazz laaft. Jazz loont. Is water. Brood. Jazz lacht. Jazz huilt. Jazz in. Jazz uit. Legt bloot. Daagt uit. Jazz kookt. Jazz bruist. Jazz troost. Jazz bijt. Jazz bloedt. Heeft schijt. Is zwart. Is wit. Is rood. Niet grijs. Jazz vloekt. Jazz moet. Verbroedert. Zoekt. Jazz vindt. Jazz wijst. Jazz schokt. Jazz eist. Jazz hoog. Jazz laag. Jazz voor. Jazz na. Jazz rookt. Jazz jaagt. Is eigen baas. Vereent. Verzoent. Begeestert. Woedt. Bevrijdt. Bewijst. Begrijpt. Vervoert. Jazz spreidt. Jazz sluit. Bezielt. Verrijkt. Geeft hoop. Verblijdt. Jazz shittert. Glanst. Jazz flitst. Jazz danst. Verhit. Zweept op. Bemint. Verleidt. Jazz roept. Jazz voelt. Jazz groeit. Jazz bloeit. Jazz blaakt. Jazz blijkt. Betovert. Geilt. Jazz ademt. Zweet. Jazz fluistert. Schreeuwt. Ontmaskert. Snijdt. Jazz glijdt. Jazz sluipt. Jazz slijpt. Jazz spuit. Jazz klinkt. Jazz dwingt. Jazz lonkt. Jazz blinkt. Jazz vraagt. Jazz raakt. Verlost. Verbaast. Viert feest. Verklaart. Is bitter. Zoet. Is hot. Is cool. Jazz ijlt. Vooruit. Voorbij. Ver weg. Dichtbij. Paraat. Bereid. Op weg. Altijd. Jazz was. Jazz is. Jazz blijft.
"But what's a country, I thought, walking briskly away, where people are never allowed to dress normally but must forever wear their very best! Why must they wear shoes and fine clothes for no purpose? What occassion are they honouring? What waste, what presumption! Who do they think is noticing them all the time?"
Ik wil nu met de liefde op de autobandschommels schommelen en warme chocolademelk met rum uit een thermosfles drinken, en over de nacht en de lucht en het alles praten.

Ironisch genoeg had ik de hele avond 'Marvin's Room' in mijn hoofd, de versie van JoJo dan. Net de middelbare school. Het voelde onnatuurlijk om het meisje te zijn waar ze over zingt. Om terecht maar tegelijkertijd totaal onterecht zenuwachtig te zijn voor zo'n feestje. Tot nu toe slagen we er goed in om in dezelfde ruimte te zijn en elkaar toch verre van ongemakkelijk te negeren.
Ho. Je bent de taal van mijn personages ingeslopen. Nee hè. Gunstig.

I just can't explain this at all

"Look - your dress hanging off your shoulder, you're barely sober,
Telling me how you move away and starting over
Girl quit playing, you're just drunk."

"I wonder why I never learned my lesson,
this feels like a second chance and it's the first impression!
And I heard it's nothing new except for someone new,
Tell me why I always fall for your type?"
Ik ga me denk ik gewoon verstoppen.

(Voor de terrameisjesbijeenkomst in mijn huis, voor het feestje waar ik zelf heen moet, voor mijn telefoon, voor de HKU, voor de NRC-jongen die verwacht dat ik hem vanavond bel omdat hij me een Fokke en Sukke scheurkalender gaf die ik aan mijn broertje ga geven, voor de Body Shop verkoopsters met make-uprommel, voor de Spareigenaar, voor mijn huiswerk, voor de fruitvliegjes - ) dit is MIJN boomhut. Ik wou dat het vierde seizoen van Girls alvast begon. Ik wou dat Adam hier om de hoek woonde en ik Hannah was. Ik wil even dat dit echt een boomhut is, met een hele warme slaapzak en een gaspitje en een stormlamp aan het plafond.


Ik wil deze film zo ontzettend graag zien. Al die topacteurs en een verhaal dat dingen oplost, en de sfeer en de kleuren en de dialoog en de taal.

We will forever be faded under gold skies

Volgende week wordt zoveel relaxter dan deze week. Morgen ben ik 'vrij' en alles is eindelijk weer een beetje in proportie en Lot had een app waarmee je in bed sterren kan kijken en die wil ik ook.
DromerigeDrakeliedjeswanthetisweerzo'navondenikmoetechtgaanslapenmaarikwilanderedingendoennu. Ik weet dat dit een slecht idee is.

Maar boeiend.

Dit gaat helemaal verkeerd maar dat is okee 
Zijn hand voelde droog maar warm om de mijne, en even was ik zo afgeleid dat ik niet door had dat hij me iets gaf.

"Voor jou, muurbloempje."

Ik keek naar het zilvergrijze bloemetje in mijn hand. Een glitterpilletje. Ik keek op. Hij lachte en zei iets, maar het enige dat ik verstond, was "en dan voelt het alsof je opstijgt." Zijn linkerhand lag met de palm omhoog in zijn schoot. Hij zag me naar het rode vijfhoekje kijken en liet zien dat er een draakje in gedrukt was. Ik wilde zeggen dat ik hem vuur had zien spugen, dat ik al van top tot teen gloeide, maar hij gooide zijn draakje met een boogje achterover en nam een slok Dr. Pepper. Hij trok me overeind. Met het bloemetje in mijn broekzak stond ik op de rand van de krater en keek ik naar de groepjes mensen in de krater, de snoeren gekleurde peertjes, de donkerzwarte lucht met de oranje gloed van de snelweg verderop.

Goed verhaal, lekker kort



Okee. Ooit had ik een nog bollere toet dan nu. Ik vraag me af of ik wel Nederlands verstond maar dacht "ja maar zo is het leuker", of dat ik echt in een eigen wereld leefde waar "pammepompom" ongeveer hetzelfde betekent als "allemaal prima, ik ga weer verder met mijn eigen dingen". Arme Lisa, ik was wel echt een kreng, als het enige Nederlands dat ik sprak "Nee!" was. 1:23 gebeurt nog steeds als ik denk "bekijk het lekker". En dat Nella moet lachen, maakt het nog beter.
Op dit moment ben ik bijzonder gelukkig met alles en de hele wereld en op bed zitten en huiswerk maken omdat het kan en niet omdat het af moet en even geen open activiteit en geen eerstejaars en wel tijd, en dingen lezen, en een negen voor mijn essay, en warme chocolademelk, en vanochtend ontbijten met Lot bij de bagelsenbonen en mensen kijken en rozijnenbagels en cappuccino met een hartje dat intenser werd toen ik 'm opdronk en Filosofie van Resi en de hele middag over Nietzsche praten en ressentiment in het echt en Mirco tegenkomen in de trein en college met Maria en als avondeten noedels en Friends en dat Lucy de pompoentaart lekker vond, het woord pompoen, en alles. Gewoon alles.


Dit is zo schattig. Het beste stukje vind ik als hij met de pinguïn de woonkamer in loopt. Vandaag zagen we ook een heleboel kinderen de wereld ontdekken en in hun bezigheden op gaan en dat vind ik één van de mooiste dingen om te zien, maar als zo'n mormel het op een krijsen zet in de trein vraag ik me toch af of ik moeder kan worden. Maar ik denk het wel.
Ja als iemand mij nou eens halen komt, sleur me bij de wortels van m'n haren, zet me achter op je fiets, trek mijn sokken uit, schoon t-shirt aan, laat me slapen, verder niets verder niets.

Ik ben gelukkig maar nog niet gek.

Roosbeef - Alles Draait

"Ik praat de dingen mooier dan dat ze zijn, ik knoei teveel, ik drink te snel - de schade zie ik morgen wel."

IK HEB EEN 6,4 VOOR MIDDLE ENGLISH

Dat is een reden voor vreugde.

Gekke opgezette moedervlek

God straft meteen.



Het is niet verliefd
Het is niet eens leuk
Het is
dunne fladderjurkjes met afglijdende spaghettibandjes
in het donker
in het donker
de contouren van gezichten en
de brandende puntjes van sigaretten
rennen voor nachttreinen en hijgend net te hard lachen
Het is
Je benen over de rand van de richel laten bungelen
Sterke verhalen, tot en met, dat is het,
En het gorgelende geluid van bellen blazen in je milkshake en ‘m dan tot op de bodem opslurpen door een roodwit rietje.
Het is bluf.
Lege lucht.
Struikel als het even, val als het kan,
word maar wat minder schoon en schroom maar
minder, meisjemeisjes kunnen ook boomklimmen.

Anonymous said: Leg het mij eens uit, wanneer ben je verliefd en wanneer is het maar een obsessie? gr mij

"Ik kan geen uitspraken doen voor anderen, ik weet niet wat voor jou het verschil is tussen verliefdheid en obsessie/bevlieging, maar:
Verliefdheid merk ik zodra ik afscheid neem. Als dat me schokt, dan ben ik hoe dan ook verliefd. Als ik nog dagen nadat ik iemand heb gezien met haar blijf lopen, als ik dagen vooruit denk over wanneer ik haar weer ga zien, als ik soms ongelukkig word omdat ze er niet is, omdat het me kwetsbaar maakt, lichtjes onzeker en uit mijn humeur. Verliefdheid geeft me eindeloos veel energie maar rooft praktisch al mijn concentratie en nonchalance op iets van de ander bestaat vrijwel niet meer. Shit, als ik verliefd ben wil ik elk triviaal detail uit mijn leven met haar delen, dan wil ik dat ze overal bij is.
Alles wat me niet totaal vult (en breekt zodra het stopt) is geen verliefdheid. Dat is interesse, een bevlieging, lust. Geen verliefdheid.
Ik zie verliefdheid en obsessie als dezelfde dingen. Daarom blijf je de ander soms nog opzoeken op hun profielen nadat het stopt. Daarom doet het pijn om oude gesprekken te lezen (altijd verwijderen) of nieuwe gesprekken met ze te beginnen. Feeding the obsession only makes it stronger.
gr mij"
lanternrijmt.tumblr.com 
"I'm a creep in a t-shirt, jeans, I don't fucking care."

Pleister

Val door ruim twaalf kilometer luchtledigheid
je stijgt niet op om neer te storten, het tumult is slechts

turbulentie, en Zuid-Afrika is niet aan te skaten, skattebol

Sterf.

Waarom denkt de HKU altijd alles beter te weten en overal boven te staan? Ik word er echt heel kwaad van dat ik altijd het gevoel heb dat ik het niet goed doe, dat ik minder ben dan anderen, en dat docenten me een schuldgevoel aan kunnen praten over dingen waar ze zelf helemaal geen persoonlijk belang bij hebben. Ik wil nu heel graag heel erg hard schreeuwen en dingen kapot maken - maar dat doe ik hier.

"Ik fietste hard weg, ik ging op mijn trappers staan waardoor mijn fiets gevaarlijk heen en weer zwaaide."

Buiten pakte ik mijn fiets, en toen ik op het zadel ging zitten, kreeg ik een licht, vrolijk gevoel. Het was nog koud, maar toch leek het alweer richting lente te gaan en ik moest denken aan die keer dat ik met blote voeten op de fiets zat en ze liet waaien in de wind. Het leek toen alsof dat geluk bracht, want ineens riep Max me. Hij zat op een balkon waarvan ik toen nog niet wist dat het het zijne was. Ik was zo verbaasd hem daar te zien dat ik eerst niet wilde blijven. Maar natuurlijk bleef ik toch. We dronken wijn. Het werd donker, en toen het zo donker was dat we dachten dat de mensen beneden niets meer konden zien, sleepte hij het matras van zijn bed naar buiten. Eerst keken we naar de sterren en daarna kleedde hij me uit, hij bekeek me van top tot teen, hoe ik er naakt uit zag. ‘Ik mag wel naar je kijken, toch?’ Ik werd helemaal week en zacht en geil van dat kijken, maar ik liet het niet merken. Alles was zo vreemd en ergens leek hij een vreemde en leek ik een vreemde en alles een droom. Hij had alleen een broek en een boxer aan die ik allebei uittrok. ‘Ik heb nog nooit seks gehad op dit balkon,’ zei hij. ‘Ik ook niet,’ zei ik. Later moesten we lachen, omdat we zagen dat iedereen die op straat omhoog keek ons kon zien liggen.Ik moest weer lachen toen ik eraan dacht, uit schaamte misschien, maar ook van geluk. Ik overwoog om mijn schoenen en sokken weer uit te trekken, omdat het geluk bracht, maar het was nog steeds pas februari.Ik fietste zo hard als ik kon. Ik was vergeten hoe fijn het is om te fietsen als je een doel hebt.
Janneke Jonkman - Soms Mis Je Me Nooit 


Wow wat ik ga pompoentaart maken. Intens. Ik vind pompoentaart helemaal niet lekker denk ik, hopelijk de sjaarzen wel, er moeten pompoenlampions zijn en het is zonde om het vruchtvlees weg te gooien. Dus dat is wat er gaat gebeuren.

Vandaag zag ik een redelijk grote krab over de weg lopen. Dat schijnt normaal te zijn, zoetwaterkrabben gaan in september en oktober aan de wandel om te paren - maar het was toch tamelijk ongewoon en best wel schrikken.

Nu moet ik een gedicht maken dat een zelfportret in de vorm van een to do list is, zonder ik, en ik weet niet wat ik daar mee aan moet.

Vandaag is Lady in Satin



Of zoals in een Jane Austen boek.