Nooo - wilde ik weer beter voor mezelf gaan zorgen, maak ik eerst de fout om een zak drop te kopen (keelpijn, jaja, goeie smoes) en eet ik 'm vervolgens ook in één keer leeg. Nu ben ik misselijk en gestresst, ik ben zo'n oliebol.

Lying on my back - watching stars collide - if you leave - when I go - find me - in the shallows




Studie-ontwijkend gedrag vertonend keek ik de trailer van Me, Earl and the Dying Girl weer eens en ik heb nu heel veel zin om in regenboogjurk die film te kijken.

In de bibliotheek werkte ik halfwakker aan Oud Engels. Tussendoor schreef ik op dat dit misschien de meest studentikoze dag van mijn leven was: wakker worden in mijn studentenhuis, op een rammelende fiets over zonovergoten maar ijskoude grachtjes fietsen naar de studiezaal om te studeren tot het avondeten dat Pim gemaakt had en daarna lopend naar de kroeg waar onze oudste vriend zijn dertigste verjaardag vierde.

Dertig.

Hij lijkt geen dertig. Ik realiseerde me wel dat ik over acht jaar ook dertig ben. Mijn ouders trouwden op hun vierentwintigste en mijn moeder was op haar 32ste zwanger van mij. Vroeger vond ik dat al best oud klinken, moeders van vriendinnetjes waren vaak 28 of soms nog jonger. Ik ben 22, bijna 23, en ik ben daar allemaal nog lang niet aan toe of mee bezig, ik voel me ook nog veel te veel een meisje voor dat soort grote dingen - maar over acht jaar ben ik net zo oud als Stephan nu, over tien jaar ben ik hopelijk toch zwanger van mijn eerste kindje en begrijp ik het leven.

O well.
De overbeDaughtering hier komt door het onderzoek: de muziek van Daughter gaat over de moeilijke, eenzame, verdrietige, pijnlijke, bittere kanten van de liefde en ik denk dat daar ook veel aandacht voor moet komen in de voorstelling. Ik wil graag over de individualisering schrijven, over hoe we ons allemaal zelf moeten ontplooien en het bijna taboe is om te zeggen dat je een ander nodig hebt om gelukkig te zijn. Ik ben geen uitzondering: vanmiddag zei ik nog dat ik mensen die van de ene relatie in de andere rollen onverstandig vind - maar zeg ik dat niet vooral omdat ik me uit noodzaak heb aangeleerd op eigen benen te kunnen staan en dat niet meer erg te vinden? Ik kan me een tijd herinneren waarin ik het ronduit afschuwelijk vond dat er niet die significant other was waarmee ik verre treinreizen kon maken, naar concerten ging en in slaap viel. Over jezelf dat verlangen afleren omdat je niet meer wil wanhopen, daar wil ik over schrijven.

Two feet standing on a principle, two hands longing for each other's warmth





Cold smoke seeping out of colder throats, darkness falling leaves nowhere to go
Torturous electricity between both of us - ik vraag me af of hij dat doorheeft.

Daughter - Landfill



Did she make your heart beat faster than I could? Did she give you what you hoped for?

Daughter - Love

Au au au zelfs als het niet aan de orde is herinnert Daughter me er altijd aan dat liefde eigenlijk best heel erg naar en eenzijdig is, huuu.


"You're not better than another girl if she wears make-up and you don't or vice versa. Or if she dresses up and you don't, or if you read and she doesn't. You know, none of those things make you a better or like more tolerable member of your gender than her. Girly girls are just as complex as you and are smart and have depth."

En ze zegt ook goede dingen over het 'sterke vrouwenpersonage'. "I want to see female characters who are complex, who are strong, or maybe not, or maybe sometimes strong, and sometimes weak."
Kon ik al mijn gevoelens maar labelen en plaatsen. Ik zou doosjes vullen met 'voorbije zaken, niet meer open maken' en 'vlinders voor later' en 'koele kikker'. Dat laatste doosje zou ik nu open maken.

I'll wash my mouth but still taste you

Take the worst situations
Make a worse situation
Follow me home, pretend you
found somebody to mend you

I feel numb, I feel numb in this kingdom


And they're making children, everyone's in love





I just sit in silence

Let the pictures soak

Naar aanleiding van Wils concert van vanmiddag Googelde ik 'eigen bejaardentehuis beginnen'. Ik was niet de eerste die dat gedaan had, mijn zoekfunctie werd vrijwel meteen aangevuld, en ik vond een interview met Jan Ruyten door Martin Zuithof:
Jan Ruyten ontwikkelde voor Thuis in Welzijn een nieuwe woonvorm: het Thuishuis. 'Een soort studentenhuis voor ouderen.' 
In een Thuishuis woont een groep ouderen samen, met om zich heen een groep vrijwilligers die de ouderen regelmatig bezoekt. Het idee van een soort studentenhuis voor ouderen kreeg in 2006 concrete vorm, vertelt Jan Ruyten, toen hij zijn nieuwe bedrijf Thuis in Welzijn begon. ‘Mijn vader had een groot huis. Die zei: als ik oud word, wil ik dat mijn vrienden hier komen wonen. Dan krijgen ze een kamer en kunnen ze hun eigen stoel in de woonkamer zetten. De één is goed in lekker koken, de ander is goed in schaken en de volgende doet graag de tuin.’
(...)
Meestal wonen er vijf tot zeven ouderen bij elkaar, met ieder een eigen woonruimte van zo’n veertig vierkante meter. Samen delen ze een grote keuken, een woonkamer, een hobbykamer en enkele logeerkamers. De gemeenschappelijke ruimtes liggen middenin het Thuishuis, zodat bewoners makkelijk met elkaar in contact komen. ‘Het huis moet herkenbaar zijn voor de bewoners. Als de inrichting aansluit bij de sfeer waarin ze opgroeiden, hebben ze minder stress en krijgen ze meer energie. Kijk maar naar de serie Krasse Knarren, waar bekende Nederlanders opbloeien als ze terugkeren naar de jaren zeventig-sfeer.’
http://www.intermediair.nl/vakgebieden/zorg/hoe-zet-je-een-succesvol-zorgcentrum-op

Hoera! Het bestaat en het kan! Er is hoop!

(Ik werd vooral verdrietig van het concept 'snackmiddag'. Ik weet dat het goed bedoeld is, maar het heeft zoiets treurigs dat je als oudere iedere donderdagmiddag wordt zoetgehouden met een kroket, alsof je terug bent in de fase van de kinderfeestjes. Nee dan ga ik liever met Annika en Jorinde Heidegger en zwarte gaten bespreken terwijl we de Allerhande afzeiken en ondertussen mooi wel een uiterst gezonde boerenkoolstoof uit diezelfde Allerhande maken.)


What'll I do without you around, when my words won't pun, my pennies won't pound?





*Rollercoaster*
De zon zoals vandaag, en dat het zo lekker fris is. Bij de faculteit liepen een professor en een professore dicht naast elkaar, hij in zijn wat sjofele pak met aktetas onder de arm, zij met in coltrui met haar multomap en losse papieren tegen haar borst geklemd. Grappig dat een col in het Engels een turtleneck heet. Bij alle ouderen die we bezoeken valt het me steeds op dat veel van hen echt een beetje schilpaddenogen krijgen, met van die lager hangende oogleden? Vandaag volgde ik college over Frankenstein. Ik ben pas bij volume 2 want tijdgebrek, maar het is uiteraard één van de tofste boeken die ik tot nu toe gelezen heb. In plaats van hardlopen vroeg naar bed en lezen... o jee. Morgen een appeltaart bakken, yay!.

If actions are louder than words that I found soon carry me over a simple lie

Hij pakte mijn hand vast.

(Ik had mijn ogen dicht, maar ik was zo blij verrast dat ik glimlachte en iedere keer als ik er nu weer aan denk, zweef ik een stukje.)
Hoi jij, daar aan de andere kant van de wereld. Club Insomnia is inderdaad 'zo nice' :) Het is hier nog Valentijn en ik heb de hele dag fijne dingen gedaan, 's ochtends een documentaire over Astrid Lindgren kijken met mijn ouders en 's middags naar de liefdesliedjes van Rian luisteren, en toen dacht ik aan mijn eigen lievelingsliefdesliedjes, en die zijn bijna allemaal van Ingrid Michaelson en ik zong ze voor jou. En ook al is alles nu anders en zul je je handen vol hebben daar, als je dit leest heb je me even nodig, dus mag je in lyrics lezen hoe belangrijk je was en nog steeds bent:

You call me a mountain, and I call you the sea
I'll stand tall and certain, and watch you swallow me.

Mountain and the Sea

Baby, you've got the sort of hands to rip me apart, 
and baby, you've got the sort of face to start this old heart
but your eyes are warning me this early morning
that my love's too big for you my love

Baby you've got the sort of laugh that waters me
And makes me grow tall and strong and proud and flattens me
I find you stunning, but you are running me down
My love's too big for you my love
Sort of

I don't wanna be the one to say goodbye, but I will,
I don't wanna sit on the pavement while you fly, but I will.


Maybe

Hey, I'll move out of the way for you,
Hey, I'll move out of the way for her too
I never thought we'd end up here in separate cages,
it doesn't go like this, you've left out some pages.

I never know what to do with my love,
I never know what to do with my hands,
so I'll put them behind my back.
I'll put them behind my back.

Let Go

En mijn lievelings, die ik altijd luisterde als ik in de bus naar huis zat en het buiten net zo donker en koud was als het hier nu is:

They say that home is where the heart is
I guess I haven't found my home
and we keep driving round in circles
Afraid to call this place our own

And are we there yet?

They say there's linings made of silver
folded inside each raining cloud
Well we need someone to deliver
our silver lining now.

And are we there yet?

They say you're really not somebody
until somebody else loves you
Well I am waiting to make somebody
somebody, soon.

And are we there yet?
Are we there yet? Home?

Where you will lie on the rug
while I play with the dog
and it won't be too much
'cause this is too much
this is too much for me to hold.

And are we there yet?
Are we there yet?

Are We There Yet

Rolled around on kitchen floors.
tied my tongue in pretty bows with yours,
and now we pass, and just like glass
I see through you, you see through me like I'm not there.

You could make my head swerve,
used to know my every curve.
And now we meet on a street,
and I am blind, I cannot find the heart I gave to you.

Sometimes what we think we really want we don't.
Sometimes what we think we want we really don't.
Sometimes what we think we love we don't.

Glass

Maar ik hou nog steeds van je hoor! :)

Rian zingt dit liedje ook eigenlijk iedere keer :)

(Nu wil ik weer heel graag naar Zweden en dagdroom ik over daar een master doen.)
"Ik was niet bepaald een dame, maar ik had wel veel plezier."

NTR - Het Uur van de Wolf, over Astrid Lindgren

Op de stoplichtpaal bij de Sint Jorissteeg is een interessante sticker van de Anti-Fascistische Actie geplakt.

Wilders' idioterie maakte hem vanaf het begin van zijn clowneske gebrul al tot een nieuwe Hitler, en terwijl een draak als Anne de Musical gemaakt wordt en iedere dag opnieuw bezoekers trekt (wat misschien wel net zo erg is), is het Kwaad van Hannah Arendt niet uit de mens te trekken. Bart Eeckhout vergelijkt treffend in De Morgen:

Voor de goede orde. Keulen is geen fait divers geweest. Massageweld blijft massageweld, slachtoffers blijven slachtoffers. Met mijn Brusselse ervaring durf ik nu wel vermoeden dat het om een hevige uitspatting van straatcriminaliteit gaat, enkel mogelijk in een stad die straatcriminaliteit veel te lang niet ernstig genomen heeft. Dat is precies wat in de eerste berichten en analyses gesteld is over wat gebeurde op Nieuwjaarsnacht in Keulen. 

En natuurlijk is die criminaliteit etnisch gekleurd, zoals alle grote problemen die met de sociaal laagste klassen te maken hebben etnisch gekleurd zijn. Daarover is het taboe al decennia geleden doorbroken. Over die sociale correlatie ben ik nogal zeker, over de culturele twijfel ik, maar ik accepteer een ander standpunt daarover als beschaafd meningsverschil met andere mensen die ik respecteer.

De brand in de Reichstag op 27 februari 1933.©Wikimedia/Nationale Archief en Dossier Administratie
Anyway. Dit is wat ik nu zeg: Het massageweld van Keulen is de brandstichting in de Reichstag van onze tijd. En opnieuw hebben we er met zijn allen op staan kijken, hoe de verkeerde groep mensen werd beschuldigd en hoe democratische leiders werden gediscrediteerd.

Hoe kon dit gebeuren?

Misschien schuilt er nog een grond van optimisme in die vergelijking met de jaren dertig. Nu hebben we tenminste nog ontdekt dat we onszelf bedrogen hebben. Laattijdig, maar toch.

http://www.demorgen.be/opinie/het-massageweld-van-keulen-is-de-brandstichting-in-de-reichstag-van-onze-tijd-b0ac59c1/
And head up, dear, you're shallow and blind
And head up, dear, the rabbit may die
'Cause I'm putting the boot in tonight
And head up, dear, you're shallow and blind
And head up, dear, the rabbit may die
And you say "Hi", and you say "Hi"
The Twilight Sad - And She Would Darken The Memory

Zo chill. The Twilight Sad is een soort Schotse The National, ook qua goede teksten. 'To put the boot in' is volgens Collins Dictionary een uitdrukking met de volgende betekenissen:

1. to kick a person, esp when he or she is already down
2. to harass someone or aggravate a problem
3. to finish off (something) with unnecessary brutality

I'm not painting any fence for someone else


Ik geloof dat je alweer heel bent.
Diep in m'n hart kan ik niet boos zijn op jou
blijf ik je toch altijd trouw, dat mag je heus wel weten
Diep in m'n hart, is er maar één dat ben jij
jij bent echt alles voor mij, zul je dat nooit vergeten
want jij bent heus niet zo slecht
wat een ander ook van je zegt, lieveling
denk er eens aan, saam door 't leven te gaan
'k draag dan jouw liefde voortaan, diep in m'n hart


Wil zingt Nederlandse liedjes bij ouderen. Dit zijn twee van mijn favorieten, ik heb geen idee van wie ze oorspronkelijk zijn en ben even te lui om het op te zoeken, bovendien wil ik ze toch alleen horen in Wils stem.

Nu ik weer leer alleen te zijn
Om 's morgen op te staan met pijn
Te werken enkel met het doel
Verdoving van teveel gevoel
Nu van mijn vrienden, geen van allen
Nog redden kan wat is vergaan
Nu ik weer voor dat bed moet staan
Met teveel pillen, te veel drank
En weten dat ik godzijdank
Straks weer een keer in slaap mag vallen
Nu alles weg is en verloren
Blijf ik de hemel waarom
Nog steeds dat lachen in me horen

Maar uit een ver voorbij verleden
Komt altijd weer omhoog in mij
Als water in een woestenij
Een lachen lachen zonder reden
Het lachen dat we samen deden.


Hij zingt ook Voor Haar van Frans Halsema. Ik zong dat laatst bij mijn ouders, en mijn vader veerde op en zei, "dat is Wonder!", hij dacht dat dat de titel was omdat hij bij Halsema's zin 'en een wonder draag ik met me mee' aan mijn moeder denkt (wat ik echt het schattigste en liefste ooit vind), maar het heet dus Voor Haar en er zit nog een prachtige zin in: 'en waar het nacht wordt, heeft ze lichtjes aan gedaan'. Ik stel me dan telkens een meisje voor dat lichtjes aanknipt in een donker hoofd. Dat zou ik graag willen kunnen.

Dankzij één van BoredPanda's posts op mijn Facebook tijdlijn las ik over Curtis Wiklund, een trouwfotograaf die een jaar lang een tekening maakte van het leven van hem en zijn vrouw. Dit is mijn favoriete tekening uit de selectie van BoredPanda, want dit is het fijnste wat ik me van de liefde voorstel: rondhangen en comfortabel je eigen dingen aan het doen zijn, maar dan wel duidelijk samen.
Ik geloof er niks van.

Gelukkig heb ik een brownie gebakken.
Troubadour              Hij dacht dat hij dood was,
maar hij heeft zichzelf weer in elkaar gezet,
opgelapt, en slaat zich in het gareel
tot hij zichzelf weer herkent:
een veteraan van een fictieve oorlog,
hij vlucht, maar weet dat hij zich wel zal redden.

Een ridder in glanzend maar gelast harnas:
maar welke schildknaap is er wel overtuigd van zijn kunnen?

Grijze vos                  En dan had kreeg ik ook nog een onderbeet, een centenbakkie, 
                                   dat werd in één dag, in een kaakoperatie, rechtgetrokken.
Mijn leven veranderde, vrouwen…

Troubadour              Prinsessen vinden mannen die met zichzelf bezig zijn aantrekkelijk.

Grijze vos                 Ik had een maatje, en pages onder elkaar, je weet hoe dat gaat.
                                  Ridders in de Orde van de Bitterbal, we zaten samen in de put,
                                  maar door onze armen in elkaar te haken, konden we in ieder geval samen
                                  tegen dezelfde wanden oplopen, en klommen we langzaam omhoog.

Troubadour            Die put is onmetelijk diep.

Grijze vos               Daar berustten we in.
                                Wij bittere ridders, blijven hangen in de fase van ons leven veranderen, naïef
                                 natuurlijk, daar kwamen we op een nare manier achter, wij bittere ridders
                                leerden dat we niet meer dieper vielen als we accepteerden dat we al op de bodem
                                zaten en daar nog wel even zouden zitten.

Troubadour          Je maakt dezelfde fouten niet nog eens, maar wel nieuwe,

Grijze vos             en soms zijn die nog erger.

Even when the pills you take turn you to a ghost, you still spin around the most




We're members of the butterfly culture,
where we work and we take, we play and we pray to god
that the girl in that dress will undress
and distress you with the way that she moves.
Dit artikel (onder 'dit' zit een link verstopt) is tamelijk verontrustend. Van aan elkaar genaaide muizen tot gekkekoeienziekte, enkele quotes:

Alzheimer’s patients wanted infusions of young blood. So did numerous aged billionaires. One, who flies around in a jet with his name emblazoned on the side, invited Wyss-Coray to an Oscars after-party this year. (He didn’t go.) Another correspondent wrote with a more disturbing offer: he said he could provide blood from children of whatever age the scientists required. Wyss-Coray was appalled. “That was creepy,” he said.
En een rarerealiteitcheck:

Havocscope, an online database, tracks the latest prices of all manner of black market goods and services. For $600 you can buy an AK-47 in Europe. A rhino-horn dagger will cost you $14,000. The services of a group of former military snipers? That will be $800,000. The list includes human organs too, mostly lungs, kidneys and livers. Today, a healthy seller can expect about $5,000 for their kidney. The organ broker who handles the deal can make a hefty profit, selling it on for $150,000 to a wealthy patient who needs a transplant. 
(...)
One enormous obstacle for hopes of plasma therapy is the limited supply. In a rough extrapolation from the mouse studies, Nikolich estimates that the globe’s entire plasma supply would be sufficient for only half a million of the world’s 15 million Alzheimer’s patients. “That means big questions about who gets treatment and who does not,” he said. 

Dit is echt heel raar.

Zaterdag gingen we naar Spinvis. Ik had een rothumeur en ik vond het eigenlijk helemaal niet zo fijn dat hij naast me zat. Ik zou willen dat ik iemand anders was, een meisje dat overtuigd was van haar eigen smaak en dat het me niet boeide wat hij overal van denkt. Zondag ging ik boogschieten met Domien, waarna we samen zalmpasta aten die heel fijn was. We keken The Fall, dat was tamelijk naar. Ik was verdrietig, en hij vroeg waarom, en toen ik het uitlegde zei hij: 'maar vraag het dan gewoon', en natuurlijk heeft hij daar gelijk in maar zo gewoon en gemakkelijk voelt het allemaal niet. Ik wil me niet afhankelijk voelen van een ander, en ik wil die ander al helemaal niet het gevoel geven dat ik afhankelijk van hem ben. Barst maar.

Klaagmuur

Hallo, ik ben een beetje klaar met overleven in plaats van leven en al die fucking verontrustende vragen en eisen en verwachtingen van iedereen. Maar nog twee maanden en dan ben ik er van af, en vanaf dan kan ik me opsluiten in mijn eigen torenkamer en dan hoef ik er eigenlijk pas over drie jaar weer uit om voor de klas te gaan staan, tot die tijd is er dan niemand afhankelijk van me, hoera!
Hij drinkt Salome's Poison en ik ken hem ergens van
maar acteurs doen toch altijd alsof er iemand naar ze kijkt
hij lacht als een wolf, en hij is bang als een hond
ik weet niet op wie en ik weet niet op wat
maar hij wacht in de gang sinds ik hier binnenkwam
op het laatste bericht kreeg hij geen antwoord meer
en twijfelt elke keer
hij vraagt zich maar af, hij begrijpt maar niet hoe
z'n geluk raakt op en z'n geheimen nemen toe

Ik heb een superkracht, ik kijk door alles heen
ik zie alles nu gebeuren en ik ken hier iedereen
ze zijn eeuwenoud, pilaren van zout
*Spaans gebrabbel*
Z'n twee vingers breken af, 
ogen van as door Medusa geboord:
ze hadden oogcontact van het eenzaamste soort

Wie gaat er aan, wie krijgt de trofee
ik ken dit spel, het gaat er hard aan toe
maar het duurt nooit lang, en iedereen speelt vals
'hoop je weer te zien, misschien een andere keer'
stomkop die je bent, wie dacht je dat je was?
een steentje op een kroon. nummer tweehonderdzes
en de teller staat niet stil, het laatste wat je krijgt
het hoogste wat je scoort,
is oogcontact van het eenzaamste soort.

Spinvis - Club Insomnia

Jippie, nu ik nieuwe batterijen gekocht heb, doet mijn camera het weer. Tijd om toch maar weer meer van het leven vast te leggen. Ik weet niet hoe het met hem gaat maar hij heeft hoe dan ook wel tijd en zin om mijn camera te onderzoeken.




"Witz is het wapen van de man, die noch met zijn zwaard noch met zijn verstand rechtstreeks kan of wil aanvallen, het is het wapen van de verslagene, die in het geheel niet denkt aan de mogelijkheid van een overwinning."

Ik heb een hekel aan Freud maar toch raadde ik Stephan vanmiddag maar aan om eens goed naar Joodse humor te kijken.
When one burns one's bridges, what a nice fire it makes.

Dylan Thomas
"En net zoals zoveel religies heeft ook de Voltooid-levenreligie niet alleen een theologie, maar ook een priesterkaste. Dat laatste merkt Ronald Hulsebosch op, de bijna gepensioneerde huisarts die onlangs het groeiend onbehagen onder dokters over de ontstane euthanasiepraktijk heeft verwoord. Hij heeft sterk het gevoel dat hij de afgelopen twintig jaar door de maatschappij steeds meer in een soort Godpositie wordt geplaatst, en dat het verzoek om euthanasie eigenlijk een verzoek aan een priester is. "Het zou niet iets moeten zijn waar artsen zich over moeten buigen. Veel collega's zijn zo ijdel dat ze zich gevleid voelen als mensen zich tot hen wenden." En als hij in een interview met Trouw (16 oktober 2015) opmerkt dat zijn collega's die deze rol ook niet kunnen en willen dragen dan maar doorverwijzen naar de Levenseindekliniek, dan daagt het besef dat de beweging van de zelfbeschikking inmiddels een kerk is geworden. God is dood, en de dood wordt god; en de bemiddelaars van deze god zijn de medewerkers van Einder.
Hulsebosch memoreert ook dat de mensen die op zijn spreekuur met wilsbeschikkingen aan komen zetten steeds jonger worden - dertigers met lagereschoolkinderen, die nauwkeurig wensen te bepalen wanneer en op welke wijze zij hun lijden voor willen zijn. Als de euthanasiepraktijk zich niet op een hellend vlak bevindt, dan is er toch sowieso sprake van een curieuze analogie met de ontwikkelingen in de plastische chrirurgie - waar de leeftijd waarop er om botox wordt gevraagd steeds lager wordt."

Willem Jan Otten - Algemeen Beschaafd Sterven, essay in de Letter&Geestbijlage van Trouw
zaterdag 30 januari 2016
*Ssssh*

Flarden

Yeah you say you smoking grams I'm smoking into the Grammys, say you got them bars but all I see is candy - I was the only lonely one, tell me I was the only one - I don't intend on getting sidetracked, 'cause I'm satisfied the way I am - I might get ugly, if nobody loves me anymore. I might keep it simple, to find out what you're here for, just let me know - did she make your heart beat faster than I could, did she give you what you hope for? O a night so loveless, love I hope it made you feel good, knowing how much I adored you - who you think you're talking to, I spent time alone long before I met you - you're like a hurricane inside my veins, but I like it, so bring on the break - "wow, we hebben echt heel veel van die playlist geluisterd."