!!!





Dit is het meest opvrolijkende stukje YouTube ooit.
Beter goed gejat, dan slecht geschreven :(


Vanmiddag wilde ik eigenlijk een glas Oban bestellen in plaats van muntthee, maar dat leek me wat extreem zo op dinsdagmiddag in m'n eentje, dus nam ik nog een paracetamol. In Het boek van Beer van Francine Oomen eet Beer op een gegeven moment een zak rumbonen leeg en wordt dan dronken. Ik heb kersenbonbons. Die goedkope van de Albert Heijn. Die helpen echt goed tegen pijn.

Deze jongens! Eindelijk een band die NU de muziek luistert en live speelt die ik in 2006 gemist heb :)





Het allerbeste aan een stuk schrijven is wanneer je, na te zijn vastgelopen, drie dagen later de draad weer oppakt omdat je je ineens bedenkt dat je in een neurowetenschappenpraatje iets hoorde waarvan je onbewust hebt geregistreerd dat het misschien heel bruikbaar zou kunnen zijn, en het dat nu is, en je dan ook nog eens de perfecte muziek vindt om het monoloogje bij te schrijven... Op zulke momenten is het te gek.

Dit zijn goede, fijne dagen

Iedere dag opnieuw ben ik zo ongelofelijk dankbaar en blij dat mijn moeder het overleefd heeft en weer zo anders is dan twee maanden geleden. Het is zo fijn om met haar te kunnen praten en lachen over van alles en nog wat, om samen broodjes te bakken, te merken dat ze weer zoveel mogelijk zelf wil doen, te merken dat ze meer vertrouwen in haar kracht en kracht in haar lichaam krijgt, dat ze mijn vader weer schoffeert, dat we vanochtend samen alle moestuintjes in hun potjes hebben geplant en mijn ouders nu weer samen zijn gaan fietsen omdat het zulk geweldig weer is. Ik geloof niet dat ik ooit eerder zo blij ben geweest met vandaag.
Hoe goed ik het ook vind, dat feminisme, het zit me wel aardig in de weg bij het schrijven. Een vrouwelijk personage neerzetten als een bewuste verleidster en iemand die verliefd wordt op degene die wat ze verafschuwt vertegenwoordigd, voelt ineens heel patriarchaal, terwijl ik het helemaal niet zo bedoel.