Huuuuuuuu.

Gisteren gingen Leandros en ik uit eten. Voor het eerst. Nu ik afstudeer kan ik mijn tijd wat beter verdelen. Ik hou het werkritme van alle andere mensen uit de maatschappij aan: vijf dagen per week acht uur (maar dat wisselt nog al eens, soms lukt iets na zo'n werkdag toch 's avonds pas, en er zijn ook dagen waarop het/ik helemaal niet wil) schrijven, om de week aan mijn afstudeertekst of scriptie. Daardoor heb ik weekenden en meer tijd om te sporten en afspraken te maken. En dus kunnen wij eindelijk gaan 'daten', ook al zijn we al bijna een jaar samen. Mede daarom voelde het als een bijzondere avond, dus trok ik een mooie jurk, een chique panty en hakken aan, en Leandros kwam me ophalen in zijn nette jas en ik was blij verrast toen ik zag dat hij zijn nieuwe colbert aan had. Vanaf mijn huis liepen we over de gracht naar het restaurant, en het was zo sprookjesachtig en romantisch en tegelijk ook gewoon wij samen. Het restaurant was gezellig, de bediening heel vriendelijk, het eten was heerlijk. Hij is zo lief. Het was perfect in ieder opzicht. We waren wel heel opzichtig klef met elkaar hapjes van onze gerechten geven en samen een toetje delen maar dat kan me nog steeds niet schelen want het was misschien wel de fijnste avond die ik ooit gehad heb.
Heel gek dit. Een wetenschapster/toneelschrijfster in de Verenigde Staten heeft een toneeltekst geschreven die ik graag voor mijn scriptie wil lezen, maar die volgens haar webshop alleen naar adressen in de Verenigde Staten toegestuurd kan worden. Dus ja. Dan stuur je een e-mail naar een mailadres op de site waarin je uitlegt wie je bent en dat je de tekst graag wil lezen, en dan wordt daar serieus en enthousiast op gereageerd! Evenzo met teksten van Nederlandse gezelschappen, teksten die zelfs nog niet af zijn en waarvan de voorstelling een week voor mijn scriptie af moet zijn zal spelen. Als ik met dit soort dingen bezig ben, voel ik me wel een echte volwassene. Eéntje met behoorlijk veel geluk, ook.
Now that you know that something's not right,
look at it carefully in pale logic light.

Don't be sorry if you can't recognize
the errors and faults, in such a perfect disguise.

Only illogics can find hidden flaws in a straight logic line.
Only erratics recognize errors in patterns of a perfect design.

Carbon Based Lifeforms - Erratic Patterns


"You're all I wanna, ain't no other, we together, I remember, sweet love all night" is het fijnste stuk :)
Leandros heeft een sjaal voor me meegenomen uit Polen. "Je draagt altijd kleurtjes, dus, monochroon." Ik dacht dat je na +/- 7 maanden minder verliefd werd, maar niets is minder waar. Ik miste hem verschrikkelijk met Oud en Nieuw en hij had ook liever hier willen blijven. Vaak wil ik van de daken schreeuwen hoe lief hij is, en hoe grappig, en het liefst wil ik iedereen vertellen wat hij allemaal doet. Uit eigen ervaring weet ik dat niemand daar op zit te wachten. Ik kijk naar hem als hij ligt te slapen en dan kan ik mijn geluk niet op: hij heeft mij gekozen. Hij houdt van me en maakt me aan het lachen, hij troost me als ik verdrietig ben, hij kietelt me, hij mist me als ik er niet ben. Als hij even wakker wordt en ik niet naast hem lig, is hij in de war en zoekt hij me. Dan knuffel ik hem, hij zucht vergenoegd en slaapt weer in.

Dit is het januarilicht op de kerktoren van het academiegebouw

Mijn ketting en oorbellen zijn een intertekstuele verwijzing, dacht ik terwijl ik me aankleedde en in de spiegel keek. Vroeger had ik een boekje over de Kleine Zeemeermin die een jongetje aan barnsteen hielp zodat zijn familie te eten had. 

Leuke wetenswaardigheden van Wikipedia:
Barnsteen is een fossiele hars die afkomstig is van naaldbomen. Deze bomen werden veelal aangeduid met de wetenschappelijke soortnaam Pinus succinifera, een nog levende dennensoort. De hars is miljoenen jaren geleden uit de bomen gedropen en daarna versteend. Barnsteen stamt uit het Mesozoïcum tot aan het Kwartair. Barnsteen is meestal warmgeel tot donkerrood van kleur, maar er bestaan ook meer groen-, blauw- of zelfs zwartgekleurde soorten. Doorzichtige barnsteen wordt algemeen het mooist gevonden en is het kostbaarst.
Etymologie
Het woord barnsteen - in het Duits Bernstein - is afkomstig van het Nedersaksische woord börnen dat branden betekent. Inderdaad is deze halfedelsteen brandbaar.
Barnsteen heet in het Engels amber en dit woord wordt ook in vertalingen wel aangetroffen. In het Nederlands wordt met amber meestal een substantie uit de darmen van de potvis bedoeld. Deze substantie geurt sterk en wordt in parfums gebruikt. Het Engelse woord amber duidt ook op een oranje kleur en wordt gebruikt voor de gele lamp van verkeerslichten. Het woord amber voor barnsteen bestaat al sinds de middeleeuwen en staat in Van Dale als gangbaar synoniem. Dat barnsteen wel gele amber heet, naast de grijze amber van de potvis, komt waarschijnlijk doordat ze beide voornamelijk op stranden worden gevonden.
Een algemene groep landslakken zijn de Barnsteenslakken. Zij zijn zo genoemd vanwege de barnsteengele kleur van het slakkenhuis. De wetenschappelijke naam van een barnsteenslakkensoort luidt Succinea putris.
Barnsteen wordt elektrisch geladen door het langs een diervacht te wrijven. Om deze reden is de term elektriciteit afgeleid van het Griekse woord voor barnsteen, elektron (Latijn: electrum).[1]
En dat heb ik gewoon aan mijn oorlelletjes hangen! Hoe bestaat het.