Vanavond! :D

Spannend man.

Amarens
Net Lego.

Michiel
Op atomaire schaal, ja.

Amarens
Je denkt echt dat ik achterlijk ben hè.

Michiel
Nee?

Amarens
Zand? Klei?!

Michiel
Wat is daar achterlijk aan?

Amarens

Laat zien dan.
Ik heb me nog nooit zo'n mislukkeling gevoeld als nu. Het is maar zeer de vraag of ik de deadline voor mijn toneelstuk en scriptie haal, en ongeacht of dat lukt is de kwaliteit van beiden niet om over naar wie dan ook te schrijven. Het is nu best moeilijk om aan mijn andere opleiding te denken, want eigenlijk voelt het alsof ik gewoon twee keer gefaald heb. Wat ga ik nu eigenlijk doen als ik afgestudeerd ben? Hoe kom ik in vredesnaam aan een leuke baan, met alles wat ik niet gedaan en niet geleerd heb? Ik voel me vaak zo lusteloos en moe de hele tijd, op een dag als vandaag wil ik eigenlijk gewoon genieten van hoe de dag er uit ziet en die niet zomaar voorbij laten glijden. Ik word zo chagrijnig van hoe snel de tijd verstrijkt en hoe weinig ik er van meekrijg. Er is zoveel te lezen en te kijken en ik verspil nu al meerdere maanden aan iets dat niet de moeite van het opvoeren waard is schrijven. En ik wilde zo graag die deadline halen om er gewoon vanaf te zijn, om klaar te zijn, klaar met deze frustrerende manier van verspillen van leven, en nu dreigt dat ook nog eens te mislukken. Het voelt en lijkt ook alsof ik de enige ben, maar dat kan (hopelijk) niet zo zijn. Dus voor iedereen die zich ook zo voelt en dit toevallig tegenkomt: ik vind alles ook uitzichtloos en ik weet niet wat daar aan te doen is, maar uiteindelijk vast wel iets.